Thursday, June 10, 2010

I got My Kite Back.!!!

                     


I Got My Kite Back.!!!



They were tied up .But,
Not by themselves.
A “beautiful Kite" and a "strong string".
It was usual .
Enjoying their play ground.
In the evening.
But clouded dark one-
Gift of that monsoon.
And here enters a wind .
To the play ground.
With his magic wings.
He played nicely ,entire ground
With the two.
The kite was  impressed.
And was offered a fly
Over the clouds .
The string was in doubt.
But accompanied  her for pleasure.
With conditions .
"Never try to go heights ;
where I am unable to reach  you."
"Agreed".
The way was smooth
And the joy was unlimited.
Until the pin point.
"The evil offers more than the normal."
"Promises worth until we keep it".
The string tried hard.
To Keep her .
But She was not.
The string broken himself .
Suffering the pain.
Thousands of nerves broken.
But silent .
She was missed.
“Seasons change”
Wind was stopped.
She was falling . 
“He let me down”.
No,.. “Both”.
She landed with scratches.
Touching the branches .
But not the ground.
The hanging piece of broken string .
Answered
“I may let you fly but never let you down”.
Tears and bled may be invisible.
But the  ground was wet .
"Rain"
"Seasons change ".
“Tunes change”.
"Not the strings”.
"And that’s how I got my Kite back."

Thursday, June 3, 2010

I Let her Fly!!

Butterfly Firl Sad Water Images

                                         I Let her Fly!!

From the day I recognize colors in life, she was my favorite .
Used to come to my garden almost everyday.
I like her zig-zag movements,
Steps on each flower like an English dancer.
May be every-time she left a drop for next day.
For me to see her again.
Do you know ?one-day I touched her!
She sit on my nose.
I stud still, breathless to keep her for a long time.
It start raining ...for days...no! weeks?..months?
Feel like years I wait.
One day she came ; shivering her beautiful wings.
Sit on my 'Blue rose' ,
The rare one , And start dancing like an angel .
I was very near to her; Still I want her .
May be I was hurry ! caught her in my hand.
Very close to my eyes.Wow! I could see myself in her eyes.
I fly with her round the garden  .
Danced with  great joy.
When I took her again near to my face.
To watch her facial expressions.
She was sad!!. But no tears.
May be she don't like it.
It start raining...  I let her fly...
Scratched my fingers in my white shirt while running back to home.
Mom, " I caught her today"
Mom: "whom?"
" The butterfly."
Mom:"How is she ?"
"Beautiful"
Mom:"Let me see"
"I let her fly"
"The bowed head boy scratched her colors from shirt" and from heart.
"She may come back or not"  love her a lot...
"Love her sitting on my blue rose".
"Happy".
And while zoom out we touched a face! .
A little face! with tiny water drops ...
Drops all over her scratched wings!
"The Butterfly".

                              -Lipi

Saturday, March 20, 2010

പാരിജാതം !!!

പാരിജാതം !!!

















നിലാവേ... നിറ നിലാവേ...

നിന്നഴകു മുഴുവന്‍ ഇഴകളായ്!
കസവു ഞൊറിയും പുടവയായ്!
നെയ്തു തരുമൊ....ഇന്നുരാവില്‍,
കണ്മണിക്കെന്‍ കവിതയായ്.

ഇന്ദ്രനീലക്കണ്ണുകള്‍ ;
പാലു തോല്കും പുഞ്ചിരി ;
പൂത്തുനില്കും പാരിജാത-
പൂവു നല്കും പരിമളം.

കുന്തിരിക്ക ചുരുളുകള്‍ ;
കുളിരു കവരും കൂന്തലില്‍.
കറുക നാന്പില്‍ ഊറിനില്കും ;
വെള്ളി മണിപോല്‍ തുള്ളികള്‍.

ആടി ഉലയും താമരപ്പൂ-
മൊട്ടുപോലാ മാറിടം.
കണ്ണനുണ്ണും വെണ്ണ തൊല്കും
വര്ണമാണാ പൂവുടല്‍.

ആടിമാസക്കാറ്റിലുലയും
ആലിലത്തളിരിലകള്‍ പോല്‍
അരയിലാടും അരുമയാം ആ
അരമണിക്കും നാണമോ?

മഞ്ഞളാടിയ മേനിയാലവള്‍ ;
ഒന്നു മുങ്ങിനിവര്ന്നതോ? !
മകരമാസ പുലരി പുഴയില്‍
കിരണമായലിയുന്നതോ? !


കദളിവാഴപ്പൂവിലൊരു കിളി
മധുനുകര്ന്നു പറന്നതോ? !
കനവു കണ്ടറിയാതെ എന്കിളി
എന്റെ പേരു മൊഴിഞ്ഞ്തോ? !

നിലാവേ... നിറ നിലാവേ...

നിന്നഴകു മുഴുവന്‍ ഇഴകളായ്!
കസവു ഞൊറിയും പുടവയായ്!
നെയ്തു തരുമൊ....ഇന്നുരാവില്‍,
കണ്മണിക്കെന്‍ കവിതയായ്.

Friday, October 23, 2009

പ്രണയമൊരോര്‍മ്മയായ്‌.....








"പ്രണയമൊരോര്‍മ്മയായ്....
പ്രണയാതുര മിഴികളൊരോര്‍മ്മയായ്....
വിടപറഞ്ഞകലുമാ... മിഴികളില്‍ ....
കണ്ണുനീരോര്‍മ്മയായ്.... "


                                               -Lipi

Sunday, August 16, 2009

ഹൃദയാഘാതം !!!



























ഹൃദയാഘാതം !!!
അറിയുവാന്‍ വൈകി ഞാന്‍ എന്നുമെന്‍ നെറുകയില്‍
പുണ്യമായ് പെയ്യുമെന്‍ അരുമയാം പൈതൃകം
ജന്മജന്മാന്തര സുകൃതമാം പൈതൃകം
പുണ്യ പ്രവാഹത്തിനുറവയാം പൈതൃകം

പൈതലായ്‌ കണ്ണുകള്‍ അമ്മയെ തേടുന്ന
നേരത്തുമമ്മയ്ക്കു നിഴലായ്‌ തണലായ്‌
പെണ്ണിനെ കാക്കുന്ന മണ്ണിനെ കാക്കുന്ന
മഹിമതന്‍ വേരുകള്‍ താതനായ്‌ പൊരുളായ്

കണ്ണുകള്‍ കരയുവാന്‍ കണ്ണുനീരണിയുന്ന
നേരത്തു കൈകളാല്‍ പുണരുന്ന മൌനം
പതിവുകള്‍ തെറ്റാതെ പൊതികളായണയുന്ന
മധുരമായ്‌ നാവുകള്‍ നുണയുന്ന സ്നേഹം .

അറിവുകള്‍ നേടുവാന്‍ ഇനി ഏറെ ഉണ്ടെന്നു
ചൊല്ലി പഠിപ്പിച്ച പരമ വിദ്യാലയം .
പടികളായ് പടവുകള്‍ പട വെട്ടി നേടുവാന്‍
ജ്ഞാനമായ് നിറയുന്ന പുണ്യ ദേവാലയം .

കള്ളി്മുള്ളിലകളില്‍ മുള്ളുകള്‍ എന്ന പോല്‍
കണ്ണുകള്‍ ഭയഭീതി എന്നില്‍ നിറച്ചനാള്‍
പിന്നെയാ മുള്ളുകള്‍ ഉള്‍വലിഞ്ഞിന്നിതാ
മൃദുലതര ഹരിതാഭ ദളമായ് ജന്മം .

ഉള്ളിലാ മുള്ളുകള്‍ ആഴങ്ങളറിയുന്നു
കത്തുന്ന കണ്ണുകള്‍ കണ്ണുനീരണിയുന്നു
മുള്ളുകള്‍ ദ്വാരമാ ഹൃദയത്ത്തിലേകുന്നു
മറയാക്കി വച്ചൊരാ പുഞ്ചിരി മായ്ക്കുന്നു .

ഓര്‍മ്മകള്‍ നൃത്തം ചവിട്ടുന്ന മണലുകള്‍
ഉരുകുന്നു ചന്ദന തടികളാല്‍ ഭൂമിയില്‍ .
പുണ്യമാ ആത്മാവ് സ്വര്‍ഗം വരിക്കവേ
സ്വര്‍ഗങ്ങള്‍ കൈവിട്ട നൃപനായ് മാനവന്‍ .

അറിയണം ഇനിയുമാ എരിയുമാത്മാവിനെ
ഇല്ലിനി ഒരു വേള ഇനിയെന്റെ പക്കലായ്‌
ഇനിയുമാ മടിയോടെ ശങ്കിച്ചു നില്ക്കുന്ന
തനയ രാശിക്കായി നല്കുന്നു ഞാനിതു .


Friday, August 7, 2009

അച്ഛന്‍ ...!!!





























അച്ഛന്‍..!!!


കുന്നി മണികളില്‍ കുഞ്ഞു കിളികളില്‍ ,
തെന്നലലിയുന്ന കുഞ്ഞു തൂവലില്‍ ,
ചൂണ്ടു വിരലുമായ് ഒരു മുഖം .
ഞാന്‍ ഉമ്മ വയ്ക്കുന്ന കൊതിമുഖം .



കുഞ്ഞിലഞ്ഞി മരമോന്നുലച്ച്ച്ചു കൈ-
കുമ്പിള്‍ നിറയുന്ന മഞ്ഞു തുള്ളിപോല്‍
കൊന്ച്ചലോളിയുമായ് ഒരു മുഖം .
പുണ്യമാണെന്റെ പൈതൃകം .



മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന രാവുകള്‍ ,
കുഞ്ഞു താരാട്ടു പാട്ടുകള്‍ ,
ആ നെഞ്ഞിലായ്‌ ചാഞ്ഞുറങ്ങുവാന്-
കൊതിയേറെ ഉണ്ടിന്നുമുള്ളിലായ്‌ .



പുല്ലു മേയുന്ന കാലികള്‍ ,
കതിര് കൊയ്യുന്ന കുരുവികള്‍ ,
വെയില് കായുന്ന കൊറ്റികള്‍ ,
ആ കൈ പിടിച്ച്ചോടും ഓര്‍മ്മകള്‍ .



കുഞ്ഞുറുമ്പിന്റെ കൂടുകള്‍ ,
മഴയില്‍ മണ്ണിര പുറ്റുകള്‍ ,
കഥകള്‍ ഒരുപാടു കേള്‍ക്കണം .
ആ തോളിലായ്‌ ആന കേറണം.



കുന്നു കേറണം കുഴല് വാങ്ങണം .
പട്ടു കുപ്പായമിട്ടോരുങ്ങണം .
വിരലുകള്‍ നുണഞ്ഞലിയണം .
ഓര്‍മതന്‍ മടിയിലലിയണം.



ആമ്പലല്ലികള്‍ മനസ്സു നിറയുന്ന
ആറ്റിലോളങ്ങളെറിയണം .
അരയിലീരില തോര്‍ത്ത് കെട്ടിയാ
കൈകളില്‍ നീന്തി നീങ്ങണം .



കുന്നി മണികളില്‍ , കുഞ്ഞു കിളികളില്‍
ഇനിയും ഓര്‍മ്മകള്‍ പതിയണം
പുണ്യമാണെന്റെ പൈതൃകം .
ധന്യമാണെന്റെ പൈതൃകം .

വന വീഥി...!!!
















വന വീഥി...!!!
ഒരുവഴിയമ്പല കതിരൊളി വെളിച്ചം
നിന്നൂ ..! നിന്‍ വഴി തിരഞ്ഞു ...
ഒരു വേളയെങ്കിലും പിന്തിരിയാതെ നീ
എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു ...
കാടുകള്‍ മേടുകള്‍ കാട്ടരുവികളില്‍
നിന്‍ പദ ചലനം കേട്ടൂ...
പാദാരവിന്ദങ്ങള്‍ വാരിപ്‌പുണര്‍ന്നോരാ
പാദസരങ്ങള്‍ നീ വലിച്ചെറിഞ്ഞൂ...
കരിമഷി ചാലിച്ച മാനിമ ഇണകളില്‍
നിന്മിഴിപീലികള്‍ വിടര്‍ന്നൂ ...
കാതുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ചു തെല്ലിട ഞോടിയിലാ
മാനുകള്‍ കാനന നിശയിലലിഞ്ഞ്ഞൂ...
നിന്മുഖ കാന്തിയില്‍ നാണിച്ചു ലജ്ജിച്ചു
പനിമതി മുകിലാല്‍ മുഖം മറച്ചൂ ...
മുടിയില്‍ പൂ വച്ചു പനിനീര് തളിച്ച്ചൂ
ഒരു രാത്രി മഴ നിന്നെ പറഞ്ഞയച്ചൂ ...
ഇനി ഒരു മാറ്റൊലി ഇല്ലെന്നുറപ്പിച്ചു
കിളികള്‍ വീണ്ടും ചിലചിലച്ചൂ ...
പഴയോരാ രാത്രിയില്‍ മഴ നനഞ്ഞുറങ്ങിയ
കതിരവന്‍ മലകളില്‍ പുന്ചിരിച്ച്ചൂ ...
അരുവികള്‍ വീണ്ടും ചിലങ്കകള്‍ അണിഞ്ഞൂ
മാനുകള്‍ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങളില്‍ അലഞ്ഞൂ ...
കോതി ഒതുക്കാത്ത വന വല്ലികളില്‍
വാടിയ മുല്ലകള്‍ തങ്ങി നിന്നൂ ...
വാനം ചിരിച്ചൂ , വന വീഥി തെളിഞ്ഞൂ ...
മഞ്ഞില്‍ പൂക്കള്‍ പുന്ജിരിച്ച്ചൂ...
വിളക്കില്‍ തിരികള്‍ അണഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും
വഴിയമ്പല നട തുറന്നിരുന്നൂ ..
നിനക്കായെന്നും തുറന്നുതന്നിരുന്നു‌ ..